Mark van Schuylenburg en Peter Rijnbeek




Hoe ‘vertellen’ we weggebruikers met de inrichting van wegen en kruispunten hoe zij zich veilig moeten gedragen. Het is een vraag waar verkeerskundig adviseur Peter Rijnbeek en zijn collega Mark van Schuylenburg dagelijks mee bezig zijn. “Ruim 95 procent van ons handelen vindt onbewust plaats. Als verkeerskundige is het daarom van belang om te weten wat er zoal omgaat in het brein van de weggebruiker en daar op in te spelen bij een wegontwerp”, zegt Peter. “De ideale weg is zo vormgegeven dat de gebruiker haast vanzelfsprekend het juiste gedrag in het verkeer vertoont”, voegt Mark toe. Samen maken ze deel uit van het projectteam N228 Veiliger.

"Samen zoeken we naar een ontwerp dat het beste bij het dagelijkse en gewenste gebruik van de weg past."

Peter, die sinds 1975 bij de Provincie Zuid-Holland werkt, brengt in het projectteam zijn algemene ervaring en de voorgeschiedenis van de N228 in. Mark voert onder andere analyses uit binnen dit project. “Ik kijk naar de snelheden en intensiteit op de weg en ook naar de ongevallen. Kenmerkend aan deze weg is bijvoorbeeld dat er relatief veel kop-staartbotsingen en flankongevallen gebeuren. Dit zijn belangrijke aspecten die we meenemen in het ontwerp”, legt Mark uit. Op informatiebijeenkomsten voor de omgeving halen de mannen input op vanuit de inwoners. Ook lichten ze beslissingen toe en beantwoorden vragen. Daarnaast stemmen ze veel af met ingenieursbureau Sweco. “Zij werken voorstellen voor aanpassingen aan de inrichting van de N228 uit die wij beoordelen. Samen zoeken we naar een ontwerp dat het beste bij het dagelijkse en gewenste gebruik van de weg past. Hierbij houden we zoveel mogelijk de verkeerskundige richtlijnen van de provincie als leidraad aan”, vertelt Peter. Waar hij meteen aan toevoegt dat de N228 zulke specifieke kenmerken heeft, dat hier en daar maatwerk nodig is.

"Veel automobilisten rijden, bewust of onbewust, te hard voor de specifieke omstandigheden van de weg."

Mark zit 6 jaar in het vak en vindt de N228 één van de meest unieke en enerverende wegen waar hij tot nu toe aan heeft gewerkt. “De weg ligt op een dijk, is erg smal, heeft veel bochten, een groot aantal steile in- en uitritten van woningen en bedrijven. Behalve autoverkeer maken ook tractoren gebruik van de rijbaan, er stoppen bussen en pakketbezorgers op de weg, voetgangers en fietsers steken over”, somt hij op. “Naast de inrichting van de weg, zorgt het gedrag van weggebruikers soms ook voor onveilige situaties. Er wordt harder gereden dan toegestaan en ingehaald, terwijl een inhaalverbod geldt”, vult Peter aan. De mannen vinden een verlaging van de maximumsnelheid dan ook een van de veilige oplossingen. Peter: “Veel automobilisten rijden, bewust of onbewust, te hard voor de specifieke omstandigheden van de weg. Bij een hogere rijsnelheid is de reactietijd korter, de remweg langer en een eventuele botsing harder. Hoe hoger de snelheid, hoe groter de kans op verkeersongevallen. En als die gebeuren hoe ernstiger de afloop daarvan is.”

"Het is een grote uitdaging om te zoeken naar een oplossing waar zo veel mogelijk mensen achter staan."

Peter is al 45 jaar verkeerskundige, maar dit is het eerste project van hem waar participatie zo’n belangrijke rol speelt. Aanwonenden hebben een heel groot aandeel in het maatregelenpakket dat we gaan uitwerken voor de N228. “Het was in het begin even wennen aan deze intensieve samenwerking. Ondertussen merk ik de meerwaarde. Op deze manier gebruiken we de kracht van de omgeving om samen iets te bereiken waar bewoners en weggebruikers ook echt iets aan hebben”, aldus Peter. “De weg heeft veel aanwonenden en veel verschillende gebruikers. Het is een grote uitdaging om te zoeken naar een oplossing waar zo veel mogelijk mensen achter staan”, sluit Mark af.