Transitie




Een veel gebruikt woord in deze tijd. Wikipedia geeft de volgende betekenis aan het woord: een transitie is een structurele verandering die het resultaat is van op elkaar inwerkende en elkaar versterkende ontwikkelingen op het gebied van bijvoorbeeld economie, cultuur, technologie, instituties en natuur en milieu. Per definitie is dat een tijd waarin meer vragen gesteld worden dan antwoorden kunnen worden gegeven. Het zal niet blijven zoals het was, maar hoe het precies wordt, weten we nog niet.

Wat zal vergaande robotisering voor ons betekenen? Het zit er aan te komen, maar wat de consequenties zullen zijn, weten we nog niet precies. Vele tekenen wijzen op een versnellende klimaatverandering, maar wat daar de gevolgen van zullen zijn, of althans in welke mate wij daardoor getroffen zullen worden, kent verschillende antwoorden.

In de provincie wordt volop ingezet op de energietransitie die moet leiden tot nieuwe vormen van energieopwekking en –gebruik, zonder dat het klimaat daardoor negatief wordt beïnvloed.

Bij transitie horen onzekerheid en soms angst voor het nieuwe. We horen ontkenning van de noodzaak, verlangen naar vergane tijden, alsof de wereld toen beter was. We zijn getuige van heftige discussies en soms ook verkettering van de ideeën van de tegenstander in het debat. Bij transitie horen ook nieuwsgierigheid en de moed om nieuwe wegen in te slaan en dus risico’s nemen die horen bij het zoeken naar antwoorden die wij nog niet kennen, maar wel nodig hebben. Als wij blijven ‘draaien aan knoppen van versleten apparaten’, vinden wij niet de oplossingen die nodig zijn.

Transitie betekent ook ‘overgang’. Van het oude en vertrouwde dat niet meer werkt, naar het nieuwe en onbekende dat toekomst geeft. En overgang betekent een fase waarin langzaam dat oude, waar wij afscheid van moeten nemen, overgaat in het nieuwe. Transitie is niet een digitale operatie van nullen en enen, maar een geleidelijke overgang van oud naar nieuw. Het beste zien we dat in de discussies rond de energietransitie. Van ‘fossiel naar groen’. Van energie uit ‘viezigheid’, naar ‘schone’ energie. Dat kan niet door in één klap het oude uit te schakelen, omdat het nieuwe nog niet voldoende oplevert. Daar horen bij een stimulans om het nieuwe te bevorderen en een rem op het oude om daar los van te komen.

We zitten midden in die discussies, of het nu gaat om de warmteronde en het gebruik van kolenwarmte, de discussie over ‘van het gas af’ en de noodzaak om voorlopig te blijven investeren in windenergie. Onlangs werd een hoopgevend convenant (Overeenkomst) ondertekend tijdens het duurzaamheidscongres in Sommelsdijk. Sommelsdijk zult u denken.......dat ligt op Goeree-Overflakkee. Een eiland in onze provincie dat een prachtige ambitie heeft om hét ‘Energy Island’ te worden waar innovatie en duurzaamheid centraal staan. 28 partijen ondertekenden het waterstofconvenant dat de aanzet moet zijn om volop te investeren in de mogelijkheden het gebruik van waterstof te ontwikkelen voor vervoer, verwarming en andere zaken. Ik zat in een prachtige auto die op waterstof rijdt. ‘Waar kan ik met dat ding tanken’, was mijn vraag. Het werd een discussie over kip en ei. Wachten tot er voldoende tankstations zijn, of auto’s op de weg brengen als stimulans om te zorgen voor tankstations.....dat is de kern van transitie! Ik denk maar zo dat mijn volgende auto (nu nog hybride) er eentje op waterstof zal zijn! Dat convenant is weer een mooie bijdrage aan die noodzakelijk transitie op het gebied van energie. Ik ben er trots op dat ook onze provincie daar volop aan meewerkt en bijdraagt.

Jaap Smit