Oorlog om water




De afgelopen maanden heb ik jullie meegenomen in onze zoektocht naar de Nexus in Zuid-Holland. Omdat de WaVEn Nexus in eerste instantie een behoorlijk abstract begrip was, heb ik geprobeerd de Nexus tot leven te laten komen via het lege zwembad in Blue City, waterproductie in Dubai, een dakkas in Den Haag en de krekelburger op je bord. Wat ik in deze laatste blog nog wil delen is wat mij van dit project vooral bijblijft, namelijk dat je de nexus op zo veel verschillende niveaus tegenkomt als je er eenmaal op let: van mijn eigen buurt tot geopolitiek in Noordoost-Afrika.

StadsOase  Spinozahof

Toen ik vorige maand een grote 3-zits bank wilde verhuizen stuitte ik op het probleem dat ik geen auto had om deze te vervoeren. Omdat de bank slechts 1,4km verderop woonde besloot ik dat ik deze prima met een bakfiets zou kunnen vervoeren. Zo kwam ik terecht bij StadsOase Spinozahof, waar buurtgenoten gereedschappen kunnen lenen. In 2014 werd dit braakliggende stuk grond in de Stationsbuurt van Den Haag door buurtbewoners ingericht als sociale buurttuin. Hier worden nu eenden en cavia’s gehouden, voedsel en kruiden geproduceerd in moestuintjes, workshops gegeven over duurzaamheid, waswater gerecycled en sinds kort is de stadsoase ook voorzien van zonnepanelen. Hier wordt op lokale schaal bewust met voedsel-, water- en energie omgegaan. In maart 2019 heeft dit initiatief zelfs een duurzaamheidsprijs gewonnen. Hoewel het project binnenkort op zal houden omdat er woningen op het terrein worden gebouwd, hebben zij het wel voor elkaar gekregen buurtbewoners te verbinden en inspireren duurzamer te leven. Ook het lenen van een oude bakfiets past daarbij: is het niet veel toekomstbestendiger spullen met je buurtgenoten te delen in plaats van alles zelf aan te willen schaffen?

Geopolitiek op de Nijl

Afgelopen maand kwam ik op veel grotere schaal ook een nexus casus tegen. Zo is Ethiopië nu bijna klaar met het bouwen van een grote dam in de blauwe Nijl. Hiermee zouden zij enorm veel energie op kunnen wekken en zelfs de grootste energie exporteur  van Afrika kunnen worden. Vanuit Egyptisch oogpunt is het daarentegen een ramp als de toevoer van Nijlwater stroomopwaarts tegengehouden wordt. Zij zijn namelijk voor hun drinkwater en irrigatiewater afhankelijk van het water uit deze rivier. Als de hoeveelheid water en slib in de rivier afneemt zal Egypte voor haar  landbouw ook over moeten schakelen op kunstmest. Egypte maakt daarom al jarenlang duidelijk dat zij bereid is militair in te grijpen als het water in de rivier bovenstrooms opgeslagen zou worden. Maar toen Egypte tijdens de Arabische Lente druk bezig was in het eigen land brandjes te blussen is Ethiopië toch begonnen aan het bouwen van de dam. Nu klimaatverandering de watertoevoer al beperkt én de bevolking in het stroomgebied de komende decennia blijft doorgroeien zal de waterschaarste in dit gebied toenemen. Tel daar de Ethiopische dam bij op en je hebt aanleiding tot een oorlog om water. Zoals beschreven door Radio 1: “Water is de olie van de toekomst” .  Zo wordt pijnlijk duidelijk dat een ingreep in het energiesysteem dramatische gevolgen kan hebben op het voedsel- en watersysteem in andere gebieden.

Hoewel ik het Nexus-team nu verlaat voor mijn volgende traineeopdracht gaat het project natuurlijk door. Wil je op de hoogte blijven? Bezoek dan onze projectpagina.


Afbeelding bij blog 9