De vrije ruimte gaat eigenlijk over vrije plekken in de stad.
En omdat het zo druk is in de stad en er zoveel mensen willen wonen...
is het gewoon best wel moeilijk om nog vrije plekjes te vinden.
En waar nog vrije plekken zijn daar wordt nieuwbouw gebouwd.
We moeten zoveel woningen bouwen dat die laatste plekjes die vrij zijn eigenlijk dreigen te verdwijnen als we niks doen.
Dit is een plek van verbinding, een soort verbroedering.
Iedereen is hier van harte welkom.
Het is de plek in de buurt waar je altijd dat ‘welkom thuis’ gevoel hebt.
Een soort huiskamergevoel.
Het is wel eigenlijk een buurthuis maar het is hier meer een activiteitencentrum zou ik het willen noemen.
Van hieruit voeren we actie om de maatschappij elke dag een stuk mooier te maken.
Deze plek is zo belangrijk omdat tegenwoordig de mensen steeds eenzamer worden.
Toen we begonnen met de Spoortuin, wisten we niet waar we uit zouden komen.
Maar we kregen vertrouwen op dat moment van de gemeente dat we er iets moois van zouden maken.
De Spoortuin is een anderhalve hectare rafelrandje langs de stad.
Waar niemand echt duidelijk plan voor had.
Zo’n plek is echt een soort inspiratiepunt geworden, langs het spoor, vlakbij Rotterdam Centraal.
Mensen worden blij van deze plek en dat komt omdat ze allemaal hun eigen perspectief...
op de plek kunnen invullen hier.
Het is een beetje nog onbestemd, je kunt er van alles mee doen.
Dus voor de ene is het een plek om je hond uit te laten voor de ander is het een plek om te spelen.
Dit soort plekken in de stad die dragen echt bij aan de leefbaarheid van de stad.
De menselijkheid van de stad en als mensen plek hebben waar ze zichzelf kunnen zijn of iets kunnen doen...
omdat ze daar behoefte aan hebben.
Dan wordt de stad vitaler en socialer.
Dus ook mensen worden ook vitaler en socialer en gezonder.
Ik vind het zeker een leuke plek omdat het hier niet allemaal perfect is.
Dit is speciaal, dit is anders, dit is een soort connectie ook met de buurt.
Voor mij betekent het ruimte om te spelen.
Dat wil zeggen werken aan ideeën.
Dingen uitproberen als iets fout gaat is het niet zo erg.
Als iets goed gaat kan je het verdubbelen, vermeerderen, veranderen, verbeteren.
Dus voor mij betekent het speelruimte, letterlijk.
We helpen elke dag mensen, we zouden nog meer mensen kunnen helpen.
Als wij meer de kans zouden krijgen door meer middelen ter beschikking te krijgen.
Want het is toch elke keer een gedoe om genoeg middelen te krijgen.
En dan willen wij eigenlijk als overheid alleen maar faciliteren.
We maken die ruimte beschikbaar...
en we gaan meewerken en denken over hoe je elke ruimte regelgeving kan bieden.
Want daar lopen mensen vaak in vast.