Droogte houdt aan: waterschappen geconfronteerd met moeilijke keuzes
De droogte in Zuid-Holland houdt aan. Er is op dit moment meer vraag naar zoetwater dan er beschikbaar is. Daardoor moeten waterbeheerders steeds moeilijkere keuzes maken over de verdeling van het beschikbare water en kunnen verdergaande maatregelen nodig zijn. Dat raakt onder meer de binnenvaart, glastuinbouw, landbouw en recreatie.
Gedeputeerde Arne Weverling over de aanhoudende droogte in Zuid-Holland: “De droogte laat zien hoe belangrijk het is dat we zuinig omgaan met iedere druppel zoetwater. Op sommige plekken komen de grenzen van wat beschikbaar is echt in zicht. Dat vraagt om lastige keuzes, maar ook om creativiteit. We moeten blijven kijken waar ruimte zit. Het is dan ook goed dat Glastuinbouw Nederland en Delfland in gesprek zijn om op andere creatieve manieren toch in water te voorzien en zo de oogst veilig te stellen.”
Wat is de rol van de provincie?
De provincie volgt de situatie nauwlettend. Dit doen we door aan te sluiten bij het Regionaal Droogte Overleg, samen met de waterschappen, Rijkswaterstaat en de drinkwaterbedrijven. De provincie volgt de situatie ook vanuit haar toezichthoudende rol. De waterschappen zijn zelf verantwoordelijk voor hun besluiten en voor het handelen binnen de wettelijke kaders. Als vaarwegbeheerder kijkt de provincie daarnaast naar de gevolgen voor de scheepvaart.
De provincie Zuid-Holland is zelf geen uitvoerder van het regionale waterbeheer. De verantwoordelijkheid hiervoor ligt bij de waterschappen. Rijkswaterstaat is verantwoordelijk voor het hoofdwatersysteem (de grote rivieren).
Moeilijke keuzes; verdringingsreeks om water te verdelen
Bij een watertekort kunnen waterbeheerders niet iedereen van voldoende water voorzien. Daarom geldt de wettelijke verdringingsreeks. Die bepaalt welke belangen bij een watertekort voorrang krijgen. Het beschermen van onder meer waterkeringen en het voorkomen van onomkeerbare schade aan natuur hebben daarbij een hoge prioriteit.
De waterschappen kunnen op basis hiervan maatregelen nemen. Dat gebeurt nu ook. Zo heeft Hoogheemraadschap van Delfland onder meer de sluizen aan de Nieuwe Maas gesloten en een verbod ingesteld op het onttrekken van oppervlaktewater. Hoogheemraadschap van Rijnland legt extra zoetwaterbuffers aan. En Waterschap Rivierenland laat extra water in en beperkt het schutten op het Merwedekanaal.
Deze maatregelen hebben gevolgen. Zo worden bedrijven die afhankelijk zijn van de binnenvaart geraakt en kunnen glastuinbouwbedrijven die oppervlaktewater gebruiken in de problemen komen. De provincie begrijpt dat deze maatregelen ingrijpend zijn. Tegelijkertijd is het belangrijk dat de waterschappen het beschikbare water zo lang mogelijk vasthouden en het watersysteem beschermen.
Blijven kijken naar wat wél kan
Als de droogte aanhoudt, zullen waterbeheerders verdere keuzes moeten maken. Daarbij moeten zij, binnen de wettelijke verdringingsreeks en overige wettelijke kaders, keuzes maken over de verdeling van het beschikbare water. De gevolgen voor de waterkwaliteit en waterveiligheid spelen daarbij een belangrijke rol.
De provincie vindt het belangrijk dat daarbij oog is voor alle betrokken sectoren én voor het belang van een robuust watersysteem. We blijven hierover in contact met de betrokken partijen en volgen de ontwikkelingen nauwlettend.
Gedeputeerde Meindert Stolk, Economie & Innovatie: “De aanhoudende droogte raakt onder andere de tuinbouw, die voor haar bedrijfsvoering afhankelijk is van voldoende zoetwater. Ik begrijp heel goed dat de maatregelen die nu worden genomen grote gevolgen kunnen hebben voor ondernemers. We zien de zorgen in de sectoren en voelen de urgentie. Tegelijkertijd kunnen we niet om de realiteit van het watertekort heen. Als provincie blijven we daarom nauw in contact met de waterschappen. Niet alles kan, maar juist in een periode van schaarste is het belangrijk om te blijven zoeken naar wat wél kan.”
